بايد محل خود را رها كند و به صاحب اصلى باز گردد وديعه گفته‌اند . در حقيقت آيه فوق مىگويد : تصور نشود كه خداوند تنها به جنبندگانى كه در جايگاه اصلى قرار دارند روزى مىبخشد و به اصطلاح سهميه آنها را در خانه هايشان مىآورند ، بلكه هر كجا باشند و در هر وضع و شرائطى قرار گيرند ، سهم آنها را از روزى به آنان مىبخشد چرا كه هم جايگاه اصلى آنان را مىداند و هم از تمام نقاطى كه به آن نقل و مكان مىكنند ، با خبر است . از حيوانات غول پيكر دريايى گرفته تا جنبندگان بسيار كوچكى كه به زحمت به چشم ديده مىشوند هر يك مناسب حالشان آنچه را لازم دارند مقرر كرده است . اين روزى به اندازه اى حساب شده و مناسب حال موجودات است كه از نظر « كميت » و « كيفيت » كاملا منطبق بر خواسته‌ها و نيازهاى آنها است ، حتى غذاى كودكى كه در رحم مادر است ، هر ماه بلكه هر روز ، با ماه و روز ديگر تفاوت دارد ، هر چند ظاهرا يك نوع خون بيشتر نيست ، و نيز كودك در دوران شيرخوارگى با اينكه ظاهرا ماه‌هاى پى در پى غذاى واحدى دارد ، اما تركيب اين شير هر روز با روز ديگر متفاوت است ! . 4 - « كتاب مبين » به معنى نوشته آشكار است و اشاره به مرحله اى از علم وسيع پروردگار مىباشد كه گاهى از آن تعبير به « لوح محفوظ » مىشود . ممكن است اين تعبير اشاره به اين باشد كه هيچكس نبايد براى به دست آوردن روزى خود كمترين نگرانى به خويش راه دهد ، و تصور كند ممكن است در گرفتن سهم خويش ، به اصطلاح ، از قلم بيفتد ، چرا كه نام همگى در كتاب آشكارى ثبت است ، كتابى كه همه را احصاء كرده و آشكارا بيان مىكند . آيا اگر در يك مؤسسه نام تمام كارمندان و كاركنان در دفترى به روشنى ثبت شده باشد احتمال از قلم افتادن كسى مىرود ؟